Cmentarz

Cmentarz obok kościoła p.w. Wniebowzięcia NMP został założony zapewne jeszcze w czasach baroku, o czym świadczy brama wejściowa pomiędzy kościołem opackim a dawną kostnicą. Powstała równocześnie z barokową świątynią i przedstawia typ tzw. Porta mortuorum. Ozdobiona została funeralną dekoracją w formie 4 kościotrupów okrytych całunami. Pomiędzy nimi artysta z kręgu II warsztatu krzeszowskiego (zapewnie G. Gode) wyrzeźbił anioła dmącego w trąbę, jako symbol początku sądu ostatecznego i tym samym – zmartwychwstania ciał. Oszczędny program ikonograficzny, o wymowie eschatologicznej, spójnie łączy w sobie bolesną prawdę o nieuniknioności śmierci z radosną nadzieją rychłego zmartwychwstania.
W obrębie cmentarza zawarto obiekty o przeznaczeniu rzeczywiście sepulkralnym, takie jak kostnica i Mauzoleum Piastów, jak również budowle pełniące takową funkcję w znaczeniu symbolicznym, jak Grób Pański i ostatnie kaplice kalwarii. Szczególnie warte uwagi są grupy rzeźbiarskie – Śmierć na krzyżu (stacja XVIII) i Wstąpienie do otchłani (stacja XXXIII), dłuta wrocławianina G. Gode.

ClearSense